Kürecik’te yaşayan son Ermeni, Culfacı Vartıvan’ın trajik öyküsü

Türkiye *****huriyeti devleti hala Ermeni Soykırımını* inkar ededursun, gerek yer altından çıkan bazı bulgular gerek yerüstünde bulunan kanıtlar gerekse soykırıma ilişkin yaşananları kulaktan kulağa anlatarak günümüze taşıyan insanlar , Ermeni soykırımını kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ayan beyan ortaya koymaktadır.

Mahmut Cantekin: Bu sabah, yağmur yüklü bulutlar gökyüzünü karartmış… Hüzün, garip yüreğimin köşkünde bağdaş kurmuş… Maziye hasret, Mecnun’un Leyla’sına hasretine dönüşmüş… Gözlerimde bağlar, bahçeler, bedenimde Nemrut tanrılarının poyrazı, kulaklarımda bahar aylarında çağlayan Kâhta çayının sesi var…

Mahmut Cantekin: Maziye yolculuk yaparken yaşadıklarımı anlatmaya çalıştım. Tanık olduğum, duyduğum güzellikleri dile getirdim… Çocukluğumun küçük, yeşil, şirin Kâhta’sının güzelliklerini tanıtmak istedim… Birlikte yaşadığım güzel insanlar arasındaki sevgiyi, saygıyı, hoşgörüyü, dostluğu gençlerimize anlatarak,

Yasemin Çongar: Her birinin yaşı o zulüm yıllarını hatırlamaya müsait dev ağaçlarla dolu bir ormanın içinden geçilerek gidilir kampa.

Başları göğe eren, gri gövdeleri dimdik, uzun dalları her mevsimi ayrı renkte yaşayan ağaçlardır bunlar. Kampa adını veren de onlardır.

ASKER MİLLET . Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşundan itibaren Müslüman-Türk unsurlar kendilerine sadece çiftçiliği ve askerliği yakıştırmışlar, gayrı Müslimleri ise 1856’ya kadar ‘cizye’ (baş veya kelle vergisi) ile, 1909’a kadar ‘bedel-i askerî’, 1914’ten sonra ise ‘amele taburları’ gibi uygulamalarla askerlik dışında tutmuşlardı.

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün, 6 Eylül’deki maç dolayısıyla Erivan’a gidip gitmeyeceğini açıklamasını beklerken şöyle bir muhasebe yaptım, bilmem katılır mısınız? Bundan 93 yıl önce Ermenilerin başına gelenin adını hâlâ koyamadık. 85 yıllık Cumhuriyet tarihinde sadece dört Ermeni’yi parlamentoya layık gördük.

AHMET ALTAN: ne zaman ermenilerle ilgili bir yazı yazacak olsam, tuhaf bir şekilde elim insanın içini acıtan müzik parçalarından birine uzanıyor.
keskin bir keman sesi ya da boğuk ve hüzünlü bir duduk dinlemek istiyorum bu ülkede bunun söylenilmesinden hoşlanılmıyor biliyorum ama yeryüzünün en büyük acılarından birini çektiler. sakın “onlar da bizi öldürdü” demeyin.

Türk ırkçılığının, öncülüğünü yapanlar gerçekten ne kadar Türk tür? Türkiye’de Türk olanların, hiç biri Türkçülük yapmıyor. Zaten buna da ihtiyaçları yoktur. Türkmenistan’dan Anadolu ya gelip yerleşen Türkmenler, hem Osmanlı döneminde, hem de Cumhuriyet döneminde sürekli devletin dışına itildiler